• 29

Kerkdienst

De eerstvolgende kerkdienst is op:

Activiteit

De eerstvolgende activiteit is op:

“Immers, is mijn ziel stil tot God, van Hem is mijn heil.”“Immers, is mijn ziel stil tot God, van Hem is mijn heil.”Psalm 62: 2.

David heeft deze Psalm gedicht, toen het waaide in zijn leven. Het waaide niet zomaar, want daar kun je ook wel van genieten. Maar David kreeg te maken met windvlagen van tegenslag en teleurstelling, laster en roddel, van angst en aanvechting, moeite en strijd. Maar midden in die woelingen en windvlagen, belijdt David dat zijn ziel stil is tot God.

Hoe ben je stil voor God, terwijl het woelt en waait in je leven? Als je zo vaak alleen bent? Als steeds meer mensen om je heen wegvallen? Als het gemis om je dierbare steeds meer wordt gevoeld? Als je kinderen het met kerk en geloof voor gezien houden? Hoe deed David dat? En al die andere mensen uit de Bijbel? Mozes, Elia, Jesaja? De Heere Jezus? Hij kreeg als geen ander te maken met tegenwind en tegenslag. Hij werd geboren, maar was niet welkom. Hij was nog heel klein, maar moest toen al vluchten naar Egypte. Hij deed in Zijn leven alleen maar goed, maar het werd vergolden met kwaad. Zijn levensverhaal was uiteindelijk één verhaal van: teleurstelling en tegenslag, miskenning en verachting. Wat heeft Hij veel geleden en gestreden. Wat was Hij vaak angstig en werd Hij vaak aangevochten. Toen Hij onschuldig aan het kruis hing, riep Hij als een kind: “Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?”. Hij weet als geen ander, wat Gods kinderen leven en lijden. Als er Eén van het leven van Zijn kinderen afweet, is het God Zelf. Weet u hoe Hij dat heeft laten merken? Doordat Hij niet in dit Boek is gebleven, maar Zichzelf heeft gegeven, in Zijn Zoon Jezus Christus. God Zelf is in Zijn Zoon in ons menselijk bestaan gekropen. Hij heeft onze zonde en schuld, onze nood en dood, onze angsten en aanvechtingen, ons kermen en klagen tot Zijn offer gemaakt. Hij heeft dat meegenomen naar Zijn graf om het daar voorgoed achter te laten, is na drie dagen weer uit dat graf opgestaan in een nieuw leven, inclusief al Zijn kinderen en is naar de hemel gegaan, waar Hij voor al Zijn kinderen bidt. Dat maakt stil!

Psalm 62 is een Psalm van David. Ten diepste van Christus. Maar ook van allen die zich in David herkennen. Waarom kan David midden in woelingen en windvlagen toch stil zijn? Omdat er midden in de wereldgeschiedenis Eén stil was voor God en boog onder God. De meerdere David, Jezus Christus. Hij is de brug waarover God het heil naar ons toebrengt, het neerlegt in onze ziel, en zodoende grond onder onze voeten schuift, zodat we niet wankelen, een veilige vesting is om te schuilen, en we geborgen zijn in de Rots der eeuwen. Zalig wie zich hieraan toevertrouwt!  

Heb je daarna geen hinder meer van windvlagen en woelingen? Vaar je dan altijd voor de wind? We weten wel beter. Het kan zover gaan dat je niets meer weet. Maar ik ben bij God bekend en gekend en geborgen en getroost! Nu en eeuwig! 

Lezen: Psalm 62.
Zingen: Psalm 62: 1 en 5.
Namens de protestantse contact dienst en de wijkkerkenraden van de Augustijnenkerk en Pauluskerk, van harte Gods zegen toegewenst.

ds. M. Maas, juli en augustus 2017.

Inloggen

Registreren