• 24

God, de HEERE als zon!

“Want God, de HEERE, is een zon...”

Psalm 84: 12a.

De dichter van Psalm 84 heeft het ook over de zon. Dat is apart! Is God voor hem een zon, zoals wij de zon als warmtebron ervaren en intens van kunnen genieten? Nee, want oosterlingen ervaren de zon anders dan westerlingen. Voor de dichter is de zon allereerst een hemellichaam. Door de Schepper gemaakt op de vierde scheppingsdag, aan de hemel gehangen en door Gods licht ons licht geeft. Hij weet dat vele oosterlingen de zon als god aanbidden, maar hij buigt zich neer voor God, Die de zon heeft gemaakt. Hij weet dat God de zon laat opgaan over bozen en goeden. Hij weet dat God elke morgen het licht aandoet en elke avond weer uitdoet. Is dat voor u een wonder? Blijft het ook bijzonder? Hebt u ontdekt, dat God via de zon, Zijn licht over uw leven laat vallen? Heeft u al gezien dat de schittering van de zon verwijst naar de grootheid van uw Schepper? Heeft u er al eens bij stil gestaan, dat u elke dag iets ziet van Gods heerlijkheid? Nee, we kunnen het volle licht van God niet verdragen, want wie zal God zien en leven!. Maar het blijft een wonder wanneer God elke dag opnieuw het licht aanknipt en via de zon Zijn licht laat vallen over ons leven, zodat we niet, hoewel verdiend, in duisternis hoeven te leven.

De pelgrim weet ook, dat zonlicht onmisbaar is voor de groei van gewassen, maar dat zonlicht ook levensbedreigend kan zijn. Het zonlicht kan zeker in het zomerse middaguur gewassen en grassen laten verschroeien en mensen treffen met een zonnesteek. De pelgrim ervaart op z’n tocht naar Sion, dat de zon veel hitte geeft, hoe belangrijk schaduw is en hoe noodzakelijk water.
Geestelijk gesproken kent hij God ook op die manier: wie zal bestaan in de hitte van Gods heiligheid, wie redt het dan zonder schaduw, wie blijft in leven zonder water? Niemand! Dat heeft hij geleerd in het voorhof, bij het grote brandofferaltaar, waar menig dier werd verbrand en het bloed werd opgevangen dat heen wees naar het Lam, dat eenmaal zichzelf zou offeren voor zijn zonden.

Dat is eeuwen later ook gebeurd. De hitte van Gods gramschap over onze zonde en schuld trof het Lam van God. Hij heeft Zichzelf geofferd tot een verzoening over al onze zonden. Zo is God een Zon voor een ieder die zichzelf heeft leren kennen als een zondaar en bij het altaar van de verzoening heeft gezien wat er met z’n zonden is gebeurd: verzoend en vergeven. Daarom bent u toch zo blij met de bediening van de verzoening? Dat hebben we toch eens en steeds nodig? Maar er komt een dag dat het niet meer nodig is. Dat is de dag die wel zal beginnen, maar nimmer zal eindigen. Dan zal God alle gezaligden omringen met Zijn heerlijkheid. Dan is werkelijkheid wat Johannes schrijft:
“Ik zag een tempel in haar, want de Heere, de almachtige God, is haar tempel, en het Lam. En de stad heeft de zon en de maan niet nodig om haar te beschijnen, want de heerlijkheid van God verlicht haar, en het Lam is haar lamp.” (HSV Openbaring 21: 22, 23.)
Zult u er bij zijn? Het kan door het Licht dat de duisternis overwon. Amen

Zaterdag 13 mei: Rommelmarkt

A.s. zaterdag is er weer de 2-jaarlijkse rommelmarkt. Klik hier voor de flyer voor meer informatie.

De kern van de zaak...

“En zij waren volhardende in de leer der apostelen,
en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden.”
Handelingen 2:42

 

Wat is het kenmerk van een levende gemeente. Je kunt daar veel over zeggen. Het eerste en het meest belangrijke kenmerk is, dat de kerk, dat de gemeente niet van ons is, maar van de Heere Jezus. Hij heeft het in de christelijke gemeente voor het zeggen. Hij heeft voor Zijn gemeente Zijn dierbaar bloed gegeven. Dat staat bovenaan. Daarnaast noemt de Bijbel vier kenmerken van de eerste christenengemeente. Daarmee zijn de grondlijnen van de kerk gegeven. Ze gelden vandaag nog steeds. Herkent u ze ook in uw eigen leven?
 
We vinden ze in Handelingen 2 vers 42:
1. zij waren volhardende in de leer der apostelen;
2. ze waren volhardende in de gemeenschap;
3. ze waren volhardende in de breking van het brood;
4. ze waren volhardende in de gebeden.
 
Je kunt het samenvatten in vier woorden. In die eerste christelijke gemeente in Jeruzalem ging het om: woordverkondiging, ontmoeting, verstilling en aanbidding.
 
Laten ook wij aan elk van die vier woorden aandacht geven in ons persoonlijk leven. Ja, misschien is er nog wel een vijfde kenmerk. Want – en dat is heel opvallend – we lezen nog iets tussen de regels door. Want in al deze vier dingen waren ze “volhardend”. Het ging maar door. Ze verslapten niet, maar ze waren vurig van geest, vol van ijver voor de Heere, voor Zijn dienst. Ze hadden een aanstekelijke geloofshouding. God hield het vuur in hen brandend.
 
Het kenmerkende was niet enkel, dat ze de leer belangrijk vonden, dat ze af en toe een gebed deden. Nee: het kenmerkende was, dat deze dingen voortdurend bij hen een plaats had. Het kenmerkende van Daniël, was niet dat hij af en toe een gebed deed. Het kenmerkende was: dat hij daar voortdurend in bezig was. Dat moest, want het was eten en drinken voor zijn ziel.
 
Zelfs koning Darius had dat door. Dan zegt hij: – bij de leeuwenkuil – “Daniël, heeft ook uw God, Dien gij geduriglijk eert, u van de leeuwen kunnen verlossen?”
 
Wat is het geheim van die volharding? Het geheim is: Jezus. Hij doet ons volharden, maar hoe dan? Wel, nu komt een heel bijzonder antwoord. Juist door die vier kernactiviteiten in je leven serieus te nemen. Want hoe zou je het kunnen volhouden zonder de verkondiging? Zonder verstilling, zonder gebed? Hoe wezenlijk is het daarom deze viervoudige kern vast te houden, daarin te volharden. En als we daar in heel slordig zijn, dan krijgen we het ontzettend moeilijk. Want dan moeten we het geloof zien vast te houden op eigen kracht. Deze vier zaken zijn gaven die ons helpen. Laten we dankbaar zijn dat de Heere ons dit alles heeft gegeven. Laten we er gebruik van maken.
 
Ja, laten we dankbaar zijn, dat Hij heeft volgehouden. Door Zijn volharding tot het einde aan toe, kan ons de prediking worden gegeven, is er de onderlinge ontmoeting in Hem, is er de bezinning op Zijn zoendood, is er de aanbidding van Zijn Naam. Ja, is er voor ons de Hoorder van het gebed. Te midden van alles wat er vandaag gebeuren mag, mogen we die vier kernnoties in het vizier houden.
 
We verwachten er daarbij van Hem, want Hij is: “de overste Leidsman en
Voleinder van het geloof”.
En Hij heeft ons beloofd:
“Wie volharden zal tot het einde,
die zal zalig worden”.
 
Lezen: Handelingen 2:37-47
Zingen: Psalm 17:3
Namens de Protestantse Contact Dienst
en de wijkkerkenraden van de Augustijnenkerk en Pauluskerk, van harte Gods zegen toegewenst.
 
Ds. G. van Wijk, mei 2016

Gemeentedag promo

De gemeentedag commissie heeft een promo filmpje voor de gemeentedag gemaakt. Bekijk het hier.

Lees meer

Concert Kees Doornhein

Kees Doornhein geeft op zaterdagmiddag 28 mei om 14.00 uur een orgelconcert in de Augustijnenkerk (Voorstraat 216) te Dordrecht. De toegang is gratis. Tijdens dit concert zal de presentatie van de CD plaatsvinden, die is opgenomen tijdens zijn concert op 12 september 2015 op het orgel in de Elandstraatkerk te Den Haag. Dit grote en fraaie orgel past heel goed bij de gespeelde werken.

 

Klik op het plaatje voor meer informatie.

Lees meer

Rafidim kamp

Foto's van het kamp van Rafidim.

Lees meer

Inloggen

Registreren